Artykuł dla rodziców – napisany przez terapeutę integracji sensorycznej

Jako terapeuta pracujący z dziećmi z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego często słyszę od rodziców jedno pytanie: „Co mogę zrobić w domu, żeby pomóc swojemu dziecku?”
To bardzo ważne pytanie, bo codzienne, drobne działania mają ogromny wpływ na funkcjonowanie dziecka sensorycznego. Dobra wiadomość jest taka, że nie potrzebujesz specjalistycznego sprzętu ani skomplikowanych ćwiczeń. Wystarczą proste zmiany i uważność na potrzeby dziecka.

1. Zadbaj o przewidywalną rutynę dnia

Dzieci sensoryczne bardzo często źle reagują na nagłe zmiany. Ich układ nerwowy potrzebuje poczucia bezpieczeństwa i przewidywalności. Stałe pory posiłków, snu, zabawy i odpoczynku pomagają dziecku się wyciszyć i lepiej regulować emocje.

Warto:

• zapowiadać zmiany wcześniej („Za 5 minut kończymy zabawę”),
• używać prostych planów dnia (obrazki, rysunki),
• zachować podobny schemat poranków i wieczorów.

Rutyna nie oznacza nudy – oznacza stabilność, której dziecko sensoryczne bardzo potrzebuje.

2. Wprowadzaj codzienne aktywności sensoryczne

Układ nerwowy dziecka sensorycznego potrzebuje odpowiednich bodźców, aby prawidłowo się regulować. W domu możesz wprowadzić krótkie, naturalne aktywności sensoryczne, które wspierają rozwój.

Przykłady:

• ugniatanie ciasta, plasteliny, masy solnej,
• zabawy w przesypywanie ryżu, kaszy, fasoli,
• chodzenie boso po różnych fakturach,
• zawijanie dziecka w koc („naleśnik”).

Takie zabawy nie tylko regulują zmysły, ale też budują bliskość i poczucie bezpieczeństwa.

3. Obserwuj i szanuj reakcje dziecka

Każde dziecko sensoryczne jest inne. Jedno będzie unikało hałasu, inne dotyku, a jeszcze inne będzie stale w ruchu. Nie chodzi o to, by „hartować” dziecko na siłę, ale by zrozumieć, co jest dla niego trudne.

Jeśli dziecko:

• nie lubi metek w ubraniach,
• reaguje płaczem na głośne dźwięki,
• nie chce się brudzić,

to nie robi tego „na złość”. To sygnał, że jego układ nerwowy jest przeciążony. Szacunek dla granic dziecka to pierwszy krok do realnej pomocy.

4. Ogranicz nadmiar bodźców

Telewizor w tle, głośna muzyka, jasne światła – dla dziecka sensorycznego to często zbyt wiele naraz. Warto stworzyć w domu przestrzeń, w której dziecko może się wyciszyć.

Pomocne rozwiązania:

• kącik wyciszenia (koc, poduszki, ulubiona zabawka),
• ograniczenie ekranów,
• ciche, spokojne zabawy przed snem,
• stonowane kolory w pokoju.

Czasem mniej bodźców oznacza więcej spokoju – zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica.

5. Buduj relację i dawaj poczucie akceptacji

Najważniejsze, co możesz dać dziecku sensorycznemu, to poczucie, że jest rozumiane i akceptowane. Komunikaty typu: „Nie przesadzaj”, „Inne dzieci tak nie mają” tylko zwiększają napięcie.

Zamiast tego:

• nazywaj emocje („Widzę, że jest ci teraz trudno”),
• przytulaj, jeśli dziecko tego potrzebuje,
• chwal za wysiłek, nie tylko za efekt.

Pamiętaj – spokojny dorosły to najlepsza regulacja dla układu nerwowego dziecka.

---

Na zakończenie

Wsparcie dziecka sensorycznego w domu nie musi być skomplikowane. To codzienne, drobne działania mają największą moc. Jeśli masz wątpliwości, warto skonsultować się z terapeutą integracji sensorycznej, który pomoże dobrać odpowiednie strategie dla Twojego dziecka.

Jako terapeuta mogę powiedzieć jedno: rodzic, który chce zrozumieć swoje dziecko, już robi ogromnie dużo 💛